Como vedes este chiringuito leva moito tempo pechado.
Estou pensando en reabrilo, pero sejuramente non é para agora. Así que entre tanto podes visitar o outro Ninsesabepuntocom, porque claro está que non só de música vive o home (nin a muller).
O home de negro, o da voz profunda,foi sen dúbida unha das lendas da música popular do século XX.
Johnny Cash cumpliría fai uns días 75 anos. Nacido en Kingsland, Arkansas (26-02-1932), ó longo dos seus 50 anos de carreira gravou centos de albumes e singles.
A vida de Johnny Cash estivo marcada pola súa adición ás drogas, que comezou en 1956 e durou ata principios dos 70.
En 1997 comezan os seus problemas de saúde que, ó fin, levaríano a morte acaecida o 12 de setembro de 2003.
Para profundizar sobre a súa vida recoméndovos as páxinas seguintes:
- A súa páxina oficial (en inglés)
- Páxina non oficial coa súa biografía e obra musical (en inglés)
- Artigo na Wikipedia
- All Music (en inglés)
- RollingStone
-Páxina adicada a Johnny Cash en español
Aquí vos deixo unha mostra da súa música.
Ninguén dubidará de que o jazz é basicamente instrumental. Os músicos son os que fixeron evolucionar o jazz. Pero tampouco debemos deixar de lado a unha serie de intérpretes, sobre todo mulleres, que destacaron precisamente por cantar jazz. Algunhas destas intépretes realmente interpretaron jazz en exclusiva, pódese dicir.
Hai moi boas voces e resulta complicado falar da mellor intérprete de jazz, pero eu voume a mollar: quédome con Billie Holiday. En segundo lugar xa non teño claras as cousas: ¿Ella Fitgerald?, ¿Sarah Vaughan?, ¿Dinah Washington?, ¿Peggy Lee?...
En homes sí que non hai dúbida de ningún tipo, dijo eu...¿ou alguén pode presentar un candidato alternativo a Louis Armstrong?
Non foi Smash un grupo demasiado coñecido. A súa aposta pola investigación e a innovación fixo que non gozase do coñecemento do gran público. No obstante eu penso que a súa música merece a pena, e por eso vos invito hoxe a coñecer un pouco polo miúdo a este grupo sevillano de corta vida musical (romperiase en 1973, representante do que se dou en chamar rock andaluz.
Teño o LP Glorieta de los Lotos (gravado en 1970 para Philips) dende o 20 de agosto de 1971. Del son todos os temas que hoxe vos presento. Este foi primeiro album deste grupo sevillano, aínda que previamente xa gravaran un single titulado "Scouting".
O grupo sorprendeu no seu día polo seu estilo no que predomina o blues e o rock, con algúns tintes psicodélicos e progresivos e mesmo música folk americana. Supoño que nalgúns temas recoñeceredes claramente a influencia de Bob Dylan, ou da Jimi Hendrix Experience, ou mesmo dalgunhas cousas dos Beatles. A min sempre me paréceme un grupo de grande calidade instrumental.
A banda estaba formada por Gualberto García, músico sevillano que facía de todo un pouco; o guitarrista Julio Matito,voz principal do grupo; o batería Antonio Rodríguez "Antoñito"; e nesta época xa formaba parte do grupo tamén o violinista e guitarrista holandés Henrik Michael.
Na gravación deste LP Gualberto discutiu cos seus compañeiros e deixou o grupo momentaneamente. Así que a gravación continuou sen el.
Presentovos catro temas para que vos fagades unha idea do tipo de música que facían.
Comezo con "Forever Walking", o primeito tema do disco, unha canción melancólica e con toques piscodélicos sobre todo nos solos de guitarra.
