domingo 31 de diciembre de 2006

O TWIST

Xa sei que é un simple baile, pero é moi especial para min. Todo ten a súa historia...

Recibiu este nome a comenzos da década dos 60 un baile de salón que se fixo enormemente popular. Chamouse así polo nome da canción que o fixo famoso: The Twist, de Chubby Checker, composto por Ballard no ano 1959 e gravado nese mesmo ano. Con este tema, Checker chegou en 1960 ó número un das listas de éxito nos Estados Unidos. Ademais ten o récord de ser o primeiro single que conseguía este posto en dous anos diferentes, xa que de novo foi número 1 en 1962. Podedes escoitalo ó abrir a páxina de Checker ou aquí mesmo:
THE TWIST

powered by ODEO
LET'S TWIST AGAIN

powered by ODEO
Dixen antes que este baile é moi especial para min, pola simple razón de que o twist era un baile que se bailaba "separado", e mesmo podía bailarse sen parella, ou con varias parellas facendo corro, etc. É dicir, que non era preciso saber pasos de baile e todo eso. A min doume a vida, porque nos bailes "agarrados" era (e son) un auténtico desastre. Así que o twist foi a miña salvación e mesmo cheguei a bailalo francamente ben.
Recordarei sempre a miña parella predilecta para bailar twist nas festas de Corme, unha rapaza que viña tódolos veráns, chamada Celsita (¿onde andará Celsita?), pecosa coma Rita Pavone (pequena e famosa cantante italiana dos 60 que, por certo, tamén gravou algún que outro twist, coma ese que subín o reproductor como curiosidade), e de rostro sempre ridente. Cando nas festas a orquesta tocaba un twist, sempre viña a bailalo conmigo e ata chegaban a facernos corro...Calquera que me coñeza agora pareceralle mentira, pero o certo é que eu tiña unha habilidade especial para este baile.

¿En que consistía o baile? Básicamente podemos dicir que non existían pasos establecidos (¡jracias a Dios para min!) e eso daba unha gran libertade de movementos ós bailaríns. O movemento básico era o xiro de cadera e dos pes. Procurarei poñer un vídeo, xa que unha imaxen vale máis que mil palabras. A ver se atopo o do baile de John Travolta con Uma Thurman na película Pulp Fiction.
A tolemia do twist chegou tamén a España e ós países de fala hispana: o grupo mexicano Los Teen Tops (e un dos seus compoñentes, Enrique Guzmán en solitario), Palito Ortega, o Dúo Dinámico...e ata ¡Miguel Ríos! (teño o doble LP no que interpreta o twist con Enrique Guzmán: ¡Que noche la de aquel año!, 1987) tocaron e bailaron twist.
Procurarei poñer no reproductor algún deses temas. Polo mundo adiante foron bastantes os intérpretes de twist. Aquí tendes unha mostra:



JOHN TRAVOLTA E UMA THURMAN BAILANDO TWIST EN "PULP FICTION"

3 comentarios:

Nando dijo...

Sobre la ignorancia y/o el desconocimiento...

Hablaba en un comentario anterior sobre las ganas de ponerme un día a hacerme un organigrama de estilos de jazz y sus grandes intérpretes y composiciones. Por tanto, y haciendo alusión a tu post anterior, si era un ignorante jazzístico (anótate el palabro), también lo soy en el mundillo del swing. Pero al tiempo...

Y que decir del twist... a todo más aquellos versos "C'mon, let's twist again, like we did last summer..." que si no me equivoco eran de Chubby Checker y que forma parte de uno los temas inmortales de la música.

Del baile, pooooooor supuesto, ni pajolera idea.

Por añadidura decir también que ni pajolera de CUALQUIER otro baile que se me ponga delante. Yo toda la vida fuí un deportista de la discoteca, especialidad de barra fija, y aquello del baile... Recuerdo que más de una lo tiene intentado cuando ponían la odiosa salsa de todo a 100 de estos artistillas latinos que surjen como setas de otoño tras la lluvia (toma poesía), y abandonar la batalla dos minutos despues tras un repertorio de pisotones, choques y descompases fuera de toda lógica.

Es justo decir que tampoco nunca hice esfuerzo alguno en intentar comprender el arte del bailoteo. Lo mío era el rock y el metal, que con mover la cabeza de arriba a abajo y rascar un bolsillo con una mano mientras con la otra hacías escalas imposibles en un mástil de fantasía, ya estaba solucionada la coreografía. Y si además sabías llevar con el pié los compases del doble bombo ya eras dios.

Claro que en eso, las macizas bailongas de latinadas no se fijaban, y ahi perdía yo todo mi sexapíl... :)

Desde aqui un homenaje a Sonia, que lleva 13 años y pico intentando que baile... sin fortuna... :P

Alapadedió

Ninsesabe dijo...
El autor ha eliminado esta entrada.
Ninsesabe dijo...

Pois xa ves, Nandiño, eu son peor. Eu intenteino e (¡asómbrate!) de rapazolo comprei un curso de baile...Recordo poñer as plantillas pola barbería e intentar facer algo con xeito. Ainda resonan as risotadas de miña nai.
Así que, ó final, coma tí, o meu deporte tamén era de discoteca (ou salón de baile), especialidade levantamento de vidrio...
Pero xa velités ti: o twist doume a vida.